به نام خدا دوشنبه سه شنبه ای که منتظرت بودم،هیچ گاه نرسید.دو ماه گذشت و امید،رو به خاموشی رفت.نوشدارو پس از مرگ سهراب به چه کار آید؟سوم و هفت که هیچحتی برای چهلم سهراب بیچاره هم نرسیدی!هر روز دوشنبه و فردایش سه شنبه بودماه ها بی هیچ شنبه و یکشنبه و چهارشنبه ای گذشت،حتی پنجشنبه و جمعه ای هم نبود که به بهانه آخر هفتهاستراحتی کنم...به خودت افتخار کنآخرین شمع هم تا انتها سوختحالا فقط نور ماه و شب بی ستاره ستکه به دنیایم نور می بخشد*خدایا حکمتت را شکر...برچسبها: صبر

به نام خدایکدانه ای که جاودانه شد:خاطره خرید یک عروسک هنوز در ذهنم برجای مانده است با وجودی که مادرم می گوید دو سال بیشتر سن نداشتم.آن عروسک زیبا نبود فقط برای من به طرز عجیبی، خاص بود. و همین باعث کنجکاوی دیگران می شد.در آن کودکی هم بازی هایم قصد تصاحب آن را می کردند و هیچ وقت هم موفق نمی شدند.بعد از آن، عروسک های بیشتری برایم خریدند ولی بازهم از علاقه وافر من به آن "یکدانه" کم نشد."یکدانه" جایگاهی در قلبم داشت که دیگر هیچ وقت به آن وضوح به چیزی یا کسی علاقه مند نشدم.همه آن آدم های دوران کودکی از دست رفتند و فقط یکدانه ام بود که "جاودانه" شد.*شاید چون فقط در همان کودکی بود که قلبم جایگاه احساسات بود و نه مغزم...برچسبها: یکدانه

به نام خدا

"گاهی قلب ما نیاز به زمان دارد

تا بتواند واقعیتی را که مغزمان از قبل می دانسته، درک کند"

قلبی که دیگر نمی بخشد دلیل خوبی برای این کارش دارد،

مطمئناً سرمای زمستان باعث نشده که یخ بزند.